กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 127
"หากฉันเดาไม่ผิด เธอคงกำลังกังวลว่าเทพีแห่งปัญญาจะมอบปัญญาให้กับสายการผลิต จนทำให้สายการผลิตสามารถจำลองตัวเองได้ หรือแม้แต่เกิดวิวัฒนาการขึ้นมาใช่ไหม?"
อวี๋เซิงอานละมือจากการควบคุมเครื่องจักร หันกลับมามองยิ้มๆ พร้อมกับมองอาฟโนราที่นั่งอยู่เคียงข้าง
จะว่าไปแล้ว ยิ่งนั่งเข้าใกล้กันมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งรู้สึกว่าหญิงสาวผู้นี้หน้าตาชวนมองเอามากๆ เสียจริง
"ไม่ใช่แบบนั้นหรอกหรือ?"
ดวงตาดั่งน้ำใสของอาฟโนราสะท้อนเงาร่างของอวี๋เซิงอานเอาไว้
"หากสสารที่เทพีแห่งปัญญาประทานปัญญาให้สามารถวิวัฒนาการได้เองล่ะก็ ป่านนี้เม็ดทรายคงวิวัฒนาการจนกลายเป็นชิปคอมพิวเตอร์ไปนานแล้ว และรถม้าก็คงวิวัฒนาการกลายเป็นแลมโบร์กินี ส่วนก้อนหินต่อให้วิวัฒนาการเป็นอาวุธนิวเคลียร์ไม่ได้ อย่างน้อยก็คงยัดสารกัมมันตรังสีใส่ตัวเพิ่มอีกหน่อยแล้วสิ" อวี๋เซิงอานพูดจาหยอกล้อ
"คอมพิวเตอร์? แลมโบร์กินี?"
อาฟโนรามีสีหน้ามึนงง เจ้าบ้านี่มักจะมีคำพูดแปลกประหลาดหลุดออกมาจากปากอยู่เรื่อย