บทที่ 112

บทที่ 112

"ปัง ปัง ปัง!"

ไม่รอให้มาแนนซีตั้งตัวทัน เหล่าผู้เล่นที่ล้อมอยู่สองข้างของมนุษย์สัตว์ก็พากันยิงกระสุนชุดใหญ่ออกไปด้วยความรวดเร็วและแม่นยำ

ต่อให้มนุษย์สัตว์จะมีสัญชาตญาณสัตว์ป่าที่เฉียบแหลมเพียงใด แต่ภายใต้การจู่โจมกะทันหันนี้ก็ยังคงโดนกระสุนเข้าเต็มๆ

"เวรเอ๊ย! พวกมันมีปืนไฟ หยิบปืนไฟขึ้นมา! หยิบปืนไฟ!"

ในที่สุดมนุษย์สัตว์ก็ตั้งสติได้ พวกมันรีบปลดปืนไฟของคนแคระที่ห่อด้วยผ้าออกตามสัญชาตญาณ แล้วหันไปยิงใส่ทั้งสองด้านด้วยเสียง "ปัง ปัง ปัง"

ชั่วขณะนั้น เสียงปืนดังสนั่นหวั่นไหว

มาแนนซีหันหลังหมายจะหนี แต่เมื่อเธอเห็นวินาทีที่มนุษย์สัตว์หยิบปืนไฟออกมา ความคิดบ้าบิ่นอย่างหนึ่งก็ก่อตัวขึ้นในหัวของเธออย่างรวดเร็ว

"เตรียมตัวสู้ระยะประชิด! เร็วเข้า!"

มาแนนซีตะโกนลั่นผ่านช่องสื่อสารของทีม