บทที่ 71

บทที่ 71

เทพแห่งสงครามชำเลืองมองเทพยมโลกแวบหนึ่ง ก่อนจะเบะปากกลอกตาใส่ด้วยความดูแคลน

"อย่าคิดว่าเห็นด้วยกับข้าแล้วข้าจะซาบซึ้งจนน้ำตาไหลนะ! บอกไว้ก่อนเลยว่า ถ้าเจ้าไม่ยอมส่งวิญญาณใต้สังกัดของข้าคืนมาล่ะก็ อีกไม่นานข้าจะบุกทะลวงยมโลกของเจ้าให้ราบคาบแน่!"

เทพยมโลกขี้เกียจจะต่อปากต่อคำกับการข่มขู่ของเทพแห่งสงคราม

เหล่าอันเดดที่หลุดเข้าไปในยมโลกของเขาแล้ว ยังจะมีทางได้กลับมาอีกอย่างนั้นหรือ ช่างน่าขันสิ้นดี!

"เควิลไม่ได้เคี้ยวง่ายขนาดนั้น สามสหายอย่างเทพแห่งการเจริญพันธุ์ เทพแห่งโรคระบาด และเทพแห่งความวิบัติกำลังจ้องตาเป็นมันอยู่ หากระดมกำลังพลโดยสุ่มสี่สุ่มห้า เกรงว่าพวกมันจะฉวยโอกาสเข้ามาตีตลบหลังเอาได้"

เทพแห่งชีวิตทอดสายตาลงต่ำ

ห้าเทพหลักผงาดค้ำฟ้าท่องไปในมิตินับไม่ถ้วน ชื่อเสียงขจรไกล

ทว่าทุกสิ่งย่อมมีราคา

ยิ่งกลืนกินมิติมากเท่าไร ขอบเขตกว้างใหญ่ไพศาลเท่าไร ศัตรูก็ยิ่งเพิ่มทวีคูณ แนวรบยาวเหยียด เสียงปืนใหญ่และควันไฟไม่เคยจางหาย