บทที่ 60

บทที่ 60

ท่ามกลางโรงเตี๊ยมสลัมที่ส่งกลิ่นเน่าเหม็น จัสตินพลันลืมตาขึ้น

เมื่อมองดูผนังโรงเตี๊ยมที่หลุดลอก จิตใจของเขาก็เกิดอาการมึนงงวูบหนึ่ง

ต้องรู้ก่อนว่าเมื่อเสี้ยววินาทีก่อนเขายังคงตระเวนอยู่ใต้ผืนป่าทึบและหุบเขาลึกเพื่อตามรอยเท้าของพวกมนุษย์สัตว์ ทว่าไม่คาดคิดเลยว่าเพียงพริบตาเดียวก็จะกลับมาถึงโรงเตี๊ยมเสียแล้ว

ประสบการณ์เช่นนี้ราวกับความฝัน คล้ายจริงแต่ก็คล้ายภาพลวงตา

ผ่านไปเนิ่นนาน จัสตินถึงค่อยดึงสติกลับมาได้

เขาสัญชาตญาณกระตุ้นอินเทอร์เน็ต พยายามจะเข้าไปในมิติรองพิชิตศึกอีกครั้ง แต่คาดไม่ถึงว่าพอคลิกแล้ว กลับมีข้อความเตือนเด้งขึ้นมา

【[คำเตือน: พลังวิญญาณของคุณลดลงถึงระดับวิกฤตแล้ว โปรดฟื้นฟูพลังวิญญาณเสียก่อนจึงจะสามารถเข้าได้]】

ทำไมถึงเป็นแบบนี้กัน!

พอเห็นดังนั้น จัสตินก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาทันที