บทที่ 47

บทที่ 47

แม้เวลาที่ข้ามมิติมาจะไม่นานนัก, แต่อวี๋เซิงอานก็ตระหนักได้แล้วว่าพลังรากฐานที่ประกอบสร้างโลกใบนี้ขึ้นมาคืออะไร

นั่นก็คือ—วิญญาณ

พลังของนักเวทมาจากลายเวท, แต่ท้ายที่สุดก็ยังคงต้องอาศัยพลังวิญญาณเป็นตัวค้ำจุน

ปีศาจแห่งเหวลึกวิวัฒนาการผ่านการต่อสู้และการกลืนกิน, ทว่าตามบันทึกในตำราและการสังเกตของอวี๋เซิงอานแล้ว, ท้ายที่สุดก็คือการกลืนกินวิญญาณเพื่อเสริมพลังของตนเอง

เพียงแต่การต่อสู้และการทำลายล้าง, ดูเหมือนจะช่วยให้พวกมันระบายปัจจัยความไม่เสถียรในวิญญาณแปลกปลอมออกมาได้

กระนั้นก็ตาม, ปีศาจส่วนใหญ่ก็ยังคงบ้าคลั่งและบิดเบี้ยวอยู่ดี

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเทพ, แก่นเทพเป็นเพียงอาญาสิทธิ์, หากต้องการใช้อาญาสิทธิ์จำเป็นต้องมีแก่นต้นกำเนิดเป็นตัวขับเคลื่อน

และแก่นต้นกำเนิดนั้น, มาจากวิญญาณ