บทที่ 38

บทที่ 38

โดโรธีรู้สึกอิจฉาไอลีนอยู่บ้าง

ไม่สิ อิจฉาอย่างมาก มากที่สุดต่างหาก!

ผักมัลโลว์ไร้พิษนั่นคือสิ่งมีชีวิตสายพันธุ์ใหม่ที่ไม่มีการแทรกแซงทางเวทมนตร์ใด ๆ แม้กระทั่งเมล็ดพันธุ์ก็ยังไม่ต้องเข้าไปยุ่งเกี่ยวเลยด้วยซ้ำ!

เรื่องนี้หากมองในประวัติศาสตร์เวทมนตร์ธาตุพฤกษวิญญาณแล้ว ถือเป็นความสำเร็จที่คู่ควรแก่การบันทึกไว้ในหน้าประวัติศาสตร์เลยทีเดียว

ความสำเร็จระดับนี้ พูดได้เลยว่าแม้กระทั่งคุณปู่ของเธอยังทำไม่ได้ แต่กลับถูกศิษย์เวทคนหนึ่งคว้าไปครองเสียได้

ถ้าหากว่านี่คือสิ่งที่เธอค้นคว้าวิจัยขึ้นมาด้วยลำแข้งของตัวเอง ว่าไปอย่างก็ยังพอทำเนา

แต่โดโรธีรู้ดีว่าสิ่งเหล่านี้ล้วนถูกสร้างขึ้นบนพื้นฐานทฤษฎีของคุณอาเจฟทั้งสิ้น ผักมัลโลว์สองสายพันธุ์อย่างใบเกลียวและใบกว้าง ยิ่งเป็นคุณอาเจฟที่รับหน้าที่ควบคุมการเพาะพันธุ์ขึ้นมา แล้วทำไมถึงยกความดีความชอบทั้งหมดให้ไอลีนล่ะ?

โดโรธีไม่ยอมรับ!