บทที่ 35

บทที่ 35

มองดูหัวของแมงมุมล่ามารที่อยู่เบื้องหน้า อวี๋เซิงอานอดมีความรู้สึกไม่ได้ว่า อีกไม่นานปราสาทวังเทพของเขาคงต้องเปลี่ยนชื่อเป็นโบสถ์กะโหลกศีรษะเสียแล้ว

เมื่อคิดมาถึงจุดนี้ ต่อให้เป็นเส้นประสาทที่หนาแน่นของอวี๋เซิงอาน ก็ยังอดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นนวดขมับ

"เจ้าเด็กโง่ เอายั่วโมะมาสักตัวยังดีเสียกว่า ส่งหัวมาให้ฉันทำไมกันเล่า? เอามาทำเป็นปุ๋ยหรือไง?"

อวี๋เซิงอานบ่นพึมพำในใจอย่างเงียบ ๆ ก่อนจะสะบัดมือเบา ๆ ส่งหัวของแมงมุมล่ามารเข้าไปในห้องเก็บของ ทว่าความรู้สึกกลับฮึกเหิมขึ้นมา

ปฏิกิริยาของเชิร์ชและบาร์โลว์ทำให้เขาตระหนักได้ว่าความคิดของเขาถูกต้อง

และยังตระหนักได้อีกว่า ก่อนหน้านี้เขาได้ก้าวเข้าไปสู่ความเข้าใจผิดจุดหนึ่ง

เนื่องจากความพิเศษของพลังแก่นเทพพันธสัญญา ทำให้ปัจจุบันพลังของเขาส่วนใหญ่มาจากสิ่งมีชีวิตที่ถูกอัญเชิญมาเกือบทั้งหมด