บทที่ 34

บทที่ 34

ครั้งหนึ่ง ยามที่มองดูเจ้าผู้ครองดินแดนแห่งเหวลึกที่กวาดพายุพลังงานจนฟ้าดินปั่นป่วน เชิร์ชก็เคยมีความรู้สึกโหยหาเกิดขึ้นท่ามกลางอาการตัวสั่นเทาเช่นกัน

ในฐานะหนึ่งในสิ่งมีชีวิตแห่งเหวลึก ความบิดเบี้ยว ความโกลาหล การฆ่าฟัน การทำลายล้าง และความพินาศคือระเบียบรากฐานของที่นี่ มีแต่การปฏิบัติตามสิ่งเหล่านี้เท่านั้น ถึงจะได้รับการคุ้มครองจากเจตจำนงแห่งโลก และก้าวไปสู่ความแข็งแกร่งท่ามกลางดวงวิญญาณที่ร่ำไห้!

เชิร์ชพยายามที่จะก้าวออกจากอาณาเขตหลอมลาวาเพื่อปฏิบัติตามกฎเหล็กแห่งเหวลึก!

ทว่าท้ายที่สุดมันก็ล้มเลิกความคิดนั้น

ในฐานะสิ่งมีชีวิตธาตุ มันถูกกำหนดไว้แล้วว่ายากที่จะละทิ้งบ่อธาตุไปเป็นเวลานาน

ลาวามอบพลังอันทรงพลังไร้ผู้ต่อต้านภายในอาณาเขตให้แก่มัน แต่ก็เปรียบเสมือนการคล้องตรึงโซ่ตรวนให้กับพวกมัน ควบคุมขอบเขตการเคลื่อนไหวของพวกมันเอาไว้