กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 17
"คุณวิ่งไปไหนมา? ช่วงนี้ทำไมกลับดึกดื่นเช่นนี้ประจำ? มีแต่จะสร้างความหนักใจ อย่าได้ทำตัวตามพ่อผีดิบของแก เที่ยวซี้ซั้วไปเรื่อย จนตายไปแล้วยังไม่รู้เลยว่าไปตายอยู่ที่ไหน..."
กลับมาถึงบ้าน เสียงบ่นของมารดากอดคอกลนลานดังสะท้อนขึ้นข้างหูอีกครั้ง
พุสตั้งอกตั้งใจฟังอย่างว่าง่าย เขารีบตักข้าวฟ่างแห้งๆ เข้าปากอย่างหิวกระหาย
เมื่อกินจนไม่เหลือแม้แต่เม็ดเดียว เขาก็ควักเหรียญทองแดงนับสิบเหรียญออกมาวางบนโต๊ะ "แม่ครับ นี่คือเงินที่ผมหามาได้วันนี้ ผมอิ่มแล้ว ผมไปนอนก่อนนะครับ"
พูดจบ เขาก็พุ่งพรวดมุดเข้าไปในห้องพักเก่าๆ ทรุดโทรมทันที
กลับมาถึงในห้อง เขากอบกุมประตูแอบมองดูมารดาที่กำลังเก็บกวาดชามและช้อนโดยไม่ได้เดินตามมา จึงค่อยนั่งหันหลังพิงประตูแล้วร่ายพำนักเสียงแผ่วเบา
"ตัวตนผู้ยิ่งใหญ่จากดาวสีครามเอ๋ย ท่านคือผู้ทรงอำนาจแห่งภาษาและตัวอักษร ท่านคือผู้บุกเบิกอินเทอร์เน็ต ภายใต้การปกป้องคุ้มครองของท่าน ผมจะเชื่อมต่อกับสรรพสิ่งและมวลมนุษย์!"