กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 15
ออกจากสถานที่ลอบสังหาร อวี๋เซิงอานเดินไปตามถนนฟีนิกซ์ไฟประมาณสามร้อยก้าว จนพบโรงแรมแห่งหนึ่งที่มีชื่อว่า "บ้านพักคนเหนื่อยล้า" แล้วจึงเข้าพักผ่อน
"โครมคราม!"
ในวินาทีที่ประตูปิดลง สีหน้าไร้ระลอกคลื่นของอวี๋เซิงอานก็พังทลายลงในทันที
เขาลูบหน้าอกด้วยความหวาดผวา บิดเบี้ยวหน้าพลางสบถออกมาว่า "ให้ตายสิ เจ็บชะมัดพ่อคุณเอ้ย"
อันที่จริง ในวินาทีที่ใบมีดน้ำแข็งแทงทะลุหน้าอก เขากลับไม่รู้สึกเจ็บปวดเลยแม้แต่น้อย เพียงแค่รู้สึกเย็นวาบที่หน้าอกเท่านั้น
ความเจ็บปวดอย่างแท้จริงคือช่วงเวลาไม่กี่วินาทีที่เขาดึงพลังชีวิตของสิ่งมีชีวิตในพันธสัญญามาซ่อมแซมร่างกาย
โชคดีที่จิตใจของเขากลับสู่ร่างหลักในตอนนั้นพอดี จึงเปิดมุมมองเทวะเพื่อค้นหาฆาตกร มิฉะนั้นเขาเกรงว่าคงจะเจ็บจนดิ้นพล่านไปทั่วพื้นแล้ว
กระนั้นก็ตาม ความเจ็บปวดที่ได้รับในชั่วพริบตานั้นก็เกือบจะทำลายเจตจำนงของเขาจนย่อยยับ!
โลกใบนี้อันตรายเกินไปแล้ว!