เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 102 คุณเรียกสิ่งนี้ว่าเรียนรู้ด้วยตัวเองงั้นเหรอ?
ในเวลานี้ หลงจิ่งนอกจากจะงุนงงแล้ว ก็ยังคงงุนงงอยู่เช่นเดิม!
ตราผนึกสะกดมังกรของเขา ผงาดในโลกมังกรมานับพันปี ไม่เคยพลาดเป้า!
ทว่าเวลานี้กลับต้องเสียท่าอย่างกลืนไม่เข้าคายไม่ออกในมือของมนุษย์คนหนึ่ง!
กระทั่งเขาเองยังไม่เข้าใจ ว่าเหตุใดตราผนึกสะกดมังกรที่ล็อกเป้าหมายสำเร็จแล้วถึงได้สลายไปในพริบตา!
“เจ้าเด็กนี่……มันตัวอะไรกันเนี่ย? ทำไมถึงได้ประหลาดนัก?”
ในใจของหลงจิ่งเริ่มมีความกังวล
ถึงแม้เขาจะเป็นยอดฝีมือระดับมหากาพย์ แต่เขารู้ดีว่าบนโลกใบนี้ ยังมียอดฝีมือลึกลับที่ซ่อนตัวอยู่อีกมากมาย!
เพียงคนเดียว ก็สามารถสะกดเขาได้อย่างง่ายดาย!
เจ้าเด็กตรงหน้า ถึงดูไม่เหมือนยอดฝีมือผู้ไร้เทียมทาน แต่ว่า……หากเขาเป็นศิษย์ปิดประตูของยอดฝีมือเหล่านั้นล่ะ?