กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 101 เจ้าหนู เจ้าถูกเปิ่นหวงมองออกหมดเปลือกแล้ว!
ภายในโถงจักรพรรดิมังกร ตกอยู่ในความเงียบงันมรณะ
ผ่านไปครู่หนึ่ง หลงจิ่งได้สติกลับมา เขาหันกลับไปมองหลินเป่ยที่นั่งพิงบัลลังก์มังกรอยู่ พลางโพล่งถามด้วยความโกรธจัด “แกกล้าตบหน้าฉันเหรอ?”
ตอนนี้เขามองออกแล้วว่าคนตรงหน้าไม่ใช่ร่างจำแลงของกระจกส่องสวรรค์ แต่เป็นเพียงมดปลวกเผ่ามนุษย์ที่โผล่มาที่นี่โดยไม่ทราบสาเหตุ!
หลินเป่ยได้ยินเช่นนั้นก็หัวเราะออกมาทันที
“ทำไมล่ะ ก็ตบหน้าแกไปแล้ว ถ้าแกไม่พอใจก็เข้ามาฆ่าฉันให้ตายสิ!”
หลินเป่ยเห็นหลงจิ่งเริ่มโมโหก็รู้สึกยินดีขึ้นมาในใจทันที จึงเอ่ยปากยั่วยุ
นี่คือยอดฝีมือระดับมหากาพย์เชียวนะ!
พลังโจมตีที่ผ่านความโกรธเกรี้ยวของเขาน่ะ จะต้องกระตุ้นสถานะ “สุญตา” ในตัวฉันได้อย่างแน่นอน!
ความสำเร็จหรือล้มเหลวเดิมพันกันที่นี่เลย!