กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 135 เรื่องของวันข้างหน้าเอาไว้วันข้างหน้าค่อยว่ากัน!
โจวเหยียนเฟิงพูดเพียงครึ่งเดียว นิ้วมือคลึงแก้มนวลของเธอเบา ๆ เพียงแย้มยิ้มไม่เอ่ยคำ
ลู่ม่านม่านนึกถึงโทรเลขฉบับนั้น อยากจะหัวเราะแต่ก็กลั้นไว้
ถามเขา “เมื่อคืนพอเสร็จธุระก็นั่งรถไฟมาเลยเหรอ”
โจวเหยียนเฟิงส่งเสียงอืมคำหนึ่ง
ลู่ม่านม่านเลิกคิ้วขึ้นเบา ๆ เอ่ยเย้าแหย่ “รีบเดินทางไม่หยุดพักกลับมา ก็เพื่อเรื่องนั้นเนี่ยนะ”
โจวเหยียนเฟิงนั่งลงข้างเตียง โน้มตัวลงมาทอดแขนข้างหนึ่งโอบรอบเหนือศีรษะเธอ ฝ่ามือเรียวยาวใหญ่โตลูบไล้เส้นผมเธอเบา ๆ มืออีกข้างโอบเอวเธอไว้ พลางลูบไล้ไปมาตามแนวเอวนั้น
เขาฟังน้ำเสียงหยอกเย้าของเธอออก ทั้งยังไม่คิดปกปิดความปรารถนาที่พลุ่งพล่านขึ้นมาแม้แต่น้อย กุมมือเธอไปวางทาบไว้ ริมฝีปากบางแนบชิดใบหน้าเธอแล้วพูด “คิดถึงจะแย่”
นิ้วมือเธอนุ่มนิ่ม สัมผัสดีจนบอกไม่ถูก
เขาส่งเสียงอื้ออย่างสะกดกลั้นไม่อยู่ สุ้มเสียงแหบพร่าทว่าหนักแน่นทรงพลัง “ก็เลยไม่สนอะไรทั้งนั้นแล้ว!”