เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 134 ความคิดถึง
ช่วงแรกเนื้อหาครึ่งแรกของจดหมายล้วนเป็นการรายงานการใช้ชีวิตประจำวันทั่วไปของเขาอย่างจริงจัง ครึ่งหลังถึงค่อยเป็นสารพัดถ้อยคำคิดถึง รัก และชื่นชมเธอ
ยามที่เอ่ยชมเธอก็ไม่ตระหนี่ถี่เหนียวที่จะบอกว่าเส้นผมทุกเส้นของเธอล้วนอบอวลไปด้วยกลิ่นของเธออันเปี่ยมเสน่ห์
บอกว่ารอยยิ้มของเธอน่าหลงใหลเพียงใด ขนตายาวโค้งงอนรับกับดวงตา ลักยิ้มบาง ๆ ตรงมุมปากทำให้มวลบุปผาถึงกับหมองไปถนัดตา
ทั้งยังบอกอีกว่าทุกครั้งที่พบเธอ รู้สึกราวกับว่าทั่วร่างของเธอเปล่งประกายที่ชวนให้เขาเคลิบเคลิ้มหลงใหล จนไม่อาจหักห้ามใจไม่ให้คลั่งไคล้เธอได้
บทกวีรักก็ส่งมาติด ๆ กันฉบับแล้วฉบับเล่า
เรียกได้ว่าเร่าร้อนอย่างยิ่ง
ถ้าได้รู้ว่ายามอยู่ต่อหน้าคนนอกเขาเย็นชาและเก็บตัวเพียงใด ก็คงรู้ได้ทันทีว่านี่คือการมอบความเร่าร้อนเพียงหนึ่งเดียวให้แก่เธอ
เป็นเพราะใส่ใจ จึงแสดงออกอย่างจริงใจเช่นนี้