ตอนที่ 124 ออกจากเมืองหลวง

ตอนที่ 124 ออกจากเมืองหลวง

ลู่ม่านม่านค่อนข้างกลัวการจูบและการจ้องมองที่เต็มไปด้วยความรักอันร้อนระอุของเขา

ตั้งใจไม่ให้โอกาสเขาได้ใกล้ชิดสนิทสนมมากเกินไป

ทว่ายามที่โจวเหยียนเฟิงซึ่งเหงื่อท่วมกายโน้มคอเธอเข้ามาในท้ายที่สุด แล้วก้มหน้าบดจูบลงบนริมฝีปากเธออย่างแรง เธอก็ยังคงใจเต้นระรัวจนควบคุมตัวเองไม่ได้ พลางกอดคอเขาไว้แน่นราวกับลูกนกที่อ้าปากรออาหาร ยอมรับจูบจากเขาอย่างร้อนรนกระวนกระวาย

ลู่ม่านม่านรู้สึกว่าตัวเองแย่แล้ว

พอกลับมาที่เตียงก็ทำราวกับเหนื่อยล้ามาก หันหลังให้เขาแล้วนอนไป ในใจไม่อยากสนใจเขาจริง ๆ

ยังดีที่โจวเหยียนเฟิงไม่มีท่าทีจะทำอีก โอบเอวเธอจากด้านหลังแล้วเอ่ย “พรุ่งนี้มีเรื่องต้องทำเยอะ รีบนอนเถอะ”

ลู่ม่านม่านแสร้งทำเป็นผ่อนคลายพลางส่งเสียงอืมคำหนึ่ง