บทที่ 99 อวี๋เว่ยกั๋ว ฉันว่าพ่อต่างหากที่ยิ่งแก่ยิ่งเลอะเลือน

เพิ่งกลับมาก็ได้เห็นอวี๋ฟางฟางถูกด่า จี้ชิวหรงรู้สึกสดชื่นไปทั้งตัว ราวกับได้กินแตงโมแช่เย็นในวันที่ร้อนอบอ้าวกลางฤดูร้อน

ส่วนซูหย่าจวินกลับดูใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว

เธอแทบไม่มีปฏิกิริยาต่อเรื่องที่อวี๋เว่ยกั๋วตวาดอวี๋ฟางฟาง ดวงตากลอกไปมาอย่างไม่เป็นสุข ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

ส่วนอวี๋ฟางฟางที่ถูกด่ากลับกลอกตาขึ้นฟ้า

“ตาแก่ ฉันว่าพ่อต่างหากที่เลอะเลือนแล้ว ฉันโตมากับแม่กับย่า พ่อเคยสอนฉันตั้งแต่เมื่อไหร่?”

เมื่อได้ยินลูกสาวยังคงพูดด้วยน้ำเสียงไม่จริงจังเหมือนเดิม อวี๋เว่ยกั๋วแทบกระอักเลือดออกมา

“เจ้าเด็กเหลือขอ แกพูดกับพ่อแบบนี้เหรอ?!”