บทที่ 84 คนรู้จักเก่าของคุณตา?

หลังจากวางชายชราลงแล้ว ถังเชี่ยนก็อดสะบัดมือไปมาไม่ได้ เห็นได้ชัดว่ารู้สึกไม่สบายอย่างมาก

หลินหว่านซูเห็นว่ามือของเธอดูจะบวมกว่าเมื่อครู่เล็กน้อย จึงขมวดคิ้ว ก่อนหยิบยาทากล่องหนึ่งออกจากกระเป๋าแล้วยื่นให้

“เอานี่ไปทามือ ช่วยลดบวมได้”

พอได้ยินว่าช่วยลดบวม ดวงตาของถังเชี่ยนก็เป็นประกาย รีบคว้ายาไปอย่างไม่เกรงใจแม้แต่น้อย!

“มีของดีแบบนี้ทำไมไม่เอาออกมาให้เร็วกว่านี้!”

ได้ยามาแล้ว ปากของเธอก็ยังไม่วายพูดจาชวนโมโห

หลินหว่านซูแทบหัวเราะด้วยความโมโห

“ฉันติดหนี้เธอหรือไง? ถ้ายังบ่นไม่หยุดก็คืนยามาให้ฉัน!”

พอได้ยินเช่นนั้น ถังเชี่ยนก็ถอยหลังไปหลายก้าวตามสัญชาตญาณ

“ฉันก็แค่พูดไปอย่างนั้นเอง อย่าโกรธสิ ฉันขอโทษ… ฉันขอโทษแล้วไม่ได้หรือไง?”