กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจิบชา
โจวเทียนจู้ไม่คิดว่าเธอจะพูดแบบนี้ จึงนิ่งอึ้งอยู่นานกว่าจะได้สติ!
“ทำไมคุณถึงกลายเป็นคนแบบนี้ไปได้?”
เขาพูดด้วยสีหน้าเจ็บปวดและผิดหวัง
มุมปากของหวงเฟิ่งอิงยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม ทว่าแววตากลับเย็นชาไร้ความอบอุ่น
“ฉันกลายเป็นแบบไหน?”
ตอนนี้ผมของเธอยังคงยุ่งเหยิง เพราะอยู่ในช่วงพักฟื้นหลังคลอดจึงไม่สะดวกอาบน้ำ บนร่างกายย่อมมีกลิ่นที่ไม่น่าพึงประสงค์อยู่บ้าง
โจวเทียนจู้อดขมวดคิ้วไม่ได้
ในแววตามีทั้งความผิดหวัง และยังแฝงความรังเกียจบางเบาที่ยากจะสังเกตเห็น
“เสียแรงที่คุณเรียนจบมัธยมปลาย ลองดูสภาพตัวเองตอนนี้สิ ไม่ต่างอะไรกับผู้หญิงปากตลาด หนังสือที่เรียนมาหายไปไหนหมด?”
หวงเฟิ่งอิงหัวเราะ