บทที่ 65 ขึ้นเขาเก็บสมุนไพร

“ผมไม่ค่อยวางใจ เลยออกมาดูหน่อย”

ฉินเหยี่ยนกลัวว่าภรรยาของตัวเองจะเสียเปรียบหู่อิ่นตี้

หลินหว่านซูคิดไม่ถึงว่า ระยะทางแค่บ้านอยู่ด้านหน้าด้านหลังกัน เขายังอุตส่าห์มารอเธอถึงที่นี่

มิน่าถึงไม่เห็นหู่อิ่นตี้แล้ว คงไม่รู้ว่าหลบไปอยู่ที่ไหนสินะ?

หัวใจของหลินหว่านซูหวานราวกับเพิ่งดื่มน้ำผึ้งเข้าไปหนึ่งอึก ดวงตาโค้งขึ้นด้วยรอยยิ้มขณะพูดกับฉินเหยี่ยน

“ไม่มีอะไรแล้ว พวกเรากลับกันเถอะ”

ถึงอย่างไรที่นี่ก็เป็นบ้านของคนอื่น คนตั้งมากมายมายืนอออยู่หน้าประตูคงไม่เหมาะนัก

ส่วนคนอื่น ๆ ที่เพิ่งออกจากบ้านมาก็ต้องเห็นภาพหวาน ๆ ของสามีภรรยาคู่นี้เข้าเต็มตา

“…”

เมื่อครู่เหมียวเหมี่ยวอยากกลับบ้าน แต่พ่อของเธอยืนอยู่ตั้งนานก็ไม่ยอมขยับไปไหน