บทที่ 64 อาฉินรอคุณอยู่ตรงนี้

อ้อมกอดที่มาอย่างกะทันหันทำให้สมองของเอ้อร์ยาดังอื้อ ก่อนจะว่างเปล่าไปหมด

เธอสงสัยว่าตัวเองอาจกำลังฝันอยู่

ไม่อย่างนั้นแม่จะกอดเธอได้อย่างไร?

แม่รังเกียจพวกเธอมาตลอดเพราะเป็นลูกสาวไม่ใช่หรือ?

เธอรู้เรื่องนี้ดี

ต้าหยาเองก็ตกตะลึงไม่แพ้กัน มองหวงเฟิ่งอิงที่กำลังกอดเอ้อร์ยาอยู่ตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อ จนผ่านไปพักใหญ่ก็ยังไม่ได้สติ

ส่วนซานยายังเล็ก คงไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

แต่นั่นไม่ได้ขัดขวางไม่ให้เธอแสดงความอิจฉาออกมาตรง ๆ

เด็กน้อยดูดนิ้วอยู่ในปาก พลางมองหวงเฟิ่งอิงด้วยแววตาเต็มไปด้วยความปรารถนา

หวงเฟิ่งอิงเห็นเข้าก็พูดกับต้าหยาและซานยาอย่างอ่อนโยน