บทที่ 47 คนที่ดูถูกเธอจริง ๆ ก็คือตัวเธอเอง!

คำพูดนี้ราวกับระเบิดลูกหนึ่งที่ตกลงกลางวง ทำเอาสองแม่ลูกถึงกับมึนงงไปชั่วขณะ

คิดไม่ถึงเลยว่า หวงเฟิ่งอิงแย่งเนื้อไปกินก็เรื่องหนึ่ง แต่นี่ยังกล้าเอ่ยปากขอเอางานคืนอีกด้วย?

“คิดจะก่อเรื่องกันใหญ่แล้ว! หวงเฟิ่งอิง สมองเธอเลอะเลือนไปแล้วหรือไง?”

โจวเสี่ยวเยี่ยนถามด้วยสีหน้าไม่อยากเชื่อ

ในสายตาของเธอ หวงเฟิ่งอิงคือคนที่ทำผิดต่อครอบครัวโจว เพราะคลอดลูกสาวออกมาติดต่อกันถึงสามคน

แล้วยังมีหน้ามาขอเอางานคืนอีกหรือ?

เมื่อเห็นอีกฝ่ายมองเธอราวกับกำลังเพ้อฝัน หวงเฟิ่งอิงกลับรู้สึกว่ามันช่างน่าขันเสียจริง

ทั้งที่งานนั้น…

เดิมทีก็เป็นงานของเธอไม่ใช่หรือ?

“พวกคุณหลอกฉัน ทำไมถึงไม่รักษาคำพูด? ตอนแรกเราตกลงกันไว้ไม่ใช่เหรอว่า รอฉันคลอดลูกคนที่สองและพักฟื้นหลังคลอดเสร็จแล้ว จะคืนงานให้ฉัน?”