บทที่ 45 ไม่มีใครเหยียบย่ำเธอให้จมดินได้ นอกจากตัวเธอเอง

หวงเฟิ่งอิงหาบถังน้ำมาถึงแปลงผักของบ้านตัวเอง ก่อนสั่งเด็กทั้งสามให้ไปถอนหญ้า

“ถอนให้หมดนะ ถ้าเดี๋ยวย่าพวกเธอมาดูแล้วเห็นว่าถอนไม่สะอาด ระวังมื้อเที่ยงจะไม่ได้กินข้าวกัน”

พูดจบ เธอก็ประคองท้องโต เดินอย่างระมัดระวังไปตามคันนา

เมื่อคืนเด็กทั้งสามได้กินเพียงโจ๊กใส ๆ ที่แทบไม่มีทั้งข้าวและมันเทศ

ส่วนเช้าวันนี้ยังไม่ทันได้ดื่มแม้แต่น้ำข้าวสักคำ ก็ถูกหู่อิ่นตี้ไล่มาทำงานในแปลงเสียแล้ว

ตอนนี้แต่ละคนหิวจนแทบไม่มีเรี่ยวแรง

แต่กลับไม่มีใครกล้าบ่น

พอมาถึงแปลงผักก็ลงมือถอนหญ้าอย่างคล่องแคล่วทันที เพราะกลัวว่าหากถอนไม่สะอาดจริง ๆ ตอนเที่ยงจะไม่มีข้าวกิน

แดดฤดูร้อนแม้จะเป็นช่วงเช้าก็ยังร้อนแรง

เด็กทั้งสามไม่มีแม้แต่หมวกสักใบ