บทที่ 40 การเก็บของแบบนี้ ช่างทำให้ติดใจจริง ๆ

หลังจากได้ใช้เวลาด้วยกันเมื่อวาน หลินหว่านซูก็เริ่มชอบนิสัยแบบเด็ก ๆ ของอวี๋ฟางฟางอยู่ไม่น้อย

ตอนนี้พอเห็นอีกฝ่ายไม่พอใจ เธอก็ยินดีจะเอาใจเสียหน่อย

“ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวพวกเราไปเก็บหอยขมกลับบ้านกันดีไหม? เอาไปเลี้ยงน้ำไว้สักสองสามวัน แล้วฉันจะผัดให้เธอกิน”

ตอนเดินลงมาเมื่อครู่ เธอสังเกตเห็นว่าตามซอกหินมีหอยขมอยู่มากมาย

พอได้ยินว่าจะมีของกิน ดวงตาของอวี๋ฟางฟางก็สว่างวาบทันที!

“เธอพูดเองนะ ห้ามหลอกฉันเด็ดขาด!”

สีหน้าของเธอราวกับกำลังบอกว่า ถ้ากล้าหลอกกันก็อย่าหาว่าเธอพลิกหน้าก็แล้วกัน

“ไม่หลอกแน่นอน แต่เดี๋ยวเธอต้องช่วยฉันเก็บด้วยนะ!”

หลินหว่านซูเอ่ยปลอบเหมือนกำลังหลอกล่อเด็กตัวเล็ก ๆ

จี้ฮวาหลานที่อยู่ข้าง ๆ ได้ยินบทสนทนาของทั้งคู่ก็อดประหลาดใจไม่ได้