บทที่ 39 ท่าทางหึงหวงน้อย ๆ

แต่ไม่มีใครเชื่อคำพูดของหวงเฟิ่งอิงเลยสักคน

เดินชนกำแพงแบบไหนกัน ถึงได้มีรอยฝ่ามือประทับอยู่บนหน้า?

“เฟิ่งอิง เธอไม่ต้องกลัวนะ ถ้าถูกตีจริง ๆ ก็บอกพวกเรามา เดี๋ยวพวกเราช่วยไปแจ้งสหพันธ์สตรีให้”

“ใช่ เธอเป็นหญิงตั้งครรภ์นะ ต่อให้ยังไงก็ไม่ควรลงไม้ลงมือกับเธอ”

เหล่าภรรยาทหารต่างพูดให้กำลังใจและแสดงความเป็นห่วงคนละประโยคสองประโยค

แต่เมื่อคำพูดเหล่านั้นเข้าหูหวงเฟิ่งอิง เธอกลับรู้สึกว่าทุกคนกำลังสงสารเธอ

พวกนี้ก็แค่เวทนาเธอที่คลอดลูกสาวมาตั้งหลายคนไม่ใช่หรือ?

จะเสแสร้งทำเป็นห่วงเธอไปทำไม?

เธอไม่ต้องการเสียหน่อย!

“พอได้แล้ว!”