บทที่ 35 คืนนี้พวกเขาต้องนอนบนเตียงเดียวกัน

แม้ว่าตอนนี้ทั้งคู่จะต่างรับรู้ความรู้สึกของกันและกันแล้ว แต่สถานการณ์ตรงหน้าก็ยังเกินขอบเขตที่หลินหว่านซูจะรับมือได้อย่างสงบอยู่ดี

“ไม่… ไม่เป็นไร!”

เธอลนลานจะดึงเสื้อกลับลงมาปิดบริเวณที่มีเลือดซึม แต่กลับถูกชายหนุ่มห้ามเอาไว้

“ต้องทายาก่อน จะปล่อยให้เสื้อเสียดสีกับแผลตรง ๆ ไม่ได้”

ถ้าเกิดแผลติดเชื้อขึ้นมาจะทำอย่างไร?

หลินหว่านซูอยากบอกว่าไม่จำเป็น แต่ชายเสื้อที่เลื่อนลงมาเพิ่งสัมผัสบาดแผล สีหน้าของเธอก็ซีดลงทันทีด้วยความเจ็บ

“ซี๊ด!”

พอได้ยินเสียงสูดปากด้วยความเจ็บ ฉินเหยี่ยนก็ไม่สนแล้วว่าจะทำให้เธอตกใจหรือไม่ รีบยื่นมือไปช่วยจัดเสื้อบริเวณบาดแผลอย่างระมัดระวัง

หลินหว่านซูไม่คิดเลยว่าเขาจะลงมือช่วยเอง จึงทั้งตกใจทั้งทำตัวไม่ถูก

“เดี๋ยวฉันทาเองก็ได้”