บทที่ 23 ทำไมถึงรู้จักยั่วใจคนขนาดนี้?

หลังจากขาของฉินเหยี่ยนกลับมามีความรู้สึก แผนการรักษาในช่วงต่อมาจึงไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไร

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะยาของหลินหว่านซูได้ผลดีเกินไปหรือไม่ หลังจากผ่านไปอีกสี่ห้าวัน ฉินเหยี่ยนก็สามารถลงจากเตียงโดยมีคนช่วยประคองได้แล้ว

หลังจากหลิวกั๋วเหลียงตรวจอาการตามปกติเสร็จ ก็อดเอ่ยชมไม่ได้

“ผู้บังคับกองพันฉิน ร่างกายของคุณฟื้นตัวดีกว่าที่ผมคิดไว้มาก ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป อีกสักหนึ่งสัปดาห์กว่า ๆ ก็น่าจะออกจากโรงพยาบาล กลับไปพักฟื้นต่อได้แล้ว”

เดิมทีขาซ้ายที่ทุกคนคิดว่าอาจทิ้งผลกระทบระยะยาวเอาไว้ ตอนนี้ไม่เพียงไม่เห็นความผิดปกติใด ๆ การฟื้นตัวยังรวดเร็วอย่างน่าเหลือเชื่อ

ทุกครั้งที่หลิวกั๋วเหลียงมองขาข้างที่เกือบต้องถูกตัดทิ้ง เขาก็อดพูดคำว่า “ปาฏิหาริย์” ไม่ได้