บทที่ 22 อยากจะกอดเธอให้หลอมรวมเข้าไปในร่าง

กลิ่นอายเฉพาะตัวของชายหนุ่มโอบล้อมร่างของหลินหว่านซูเอาไว้จนหมด หัวใจของเธอกระตุกแรงขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่!

“เป็นอะไรไป?”

เธอไม่กล้าพูดเสียงดัง เพราะกลัวพยาบาลที่เดินผ่านหน้าห้องจะได้ยิน จึงถามเขาด้วยเสียงอ่อนนุ่ม

แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาแทนคำตอบ คืออ้อมกอดที่ยิ่งรัดแน่นขึ้นกว่าเดิม

แขนของชายหนุ่มแข็งแรงราวกับเหล็กกล้า เพียงออกแรงเบา ๆ ก็ทำให้เธอไม่อาจขัดขืนได้แล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตอนนี้ที่เขากอดเธอเอาไว้แน่นถึงเพียงนี้

พละกำลังอันเหนือกว่าอย่างสิ้นเชิงของผู้ชายทำให้หลินหว่านซูหน้าแดง หัวใจเต้นแรง และไม่คิดจะผลักเขาออกแม้แต่น้อย

“เมียผม ขอบคุณนะ!”

ตั้งแต่เมื่อครู่ ฉินเหยี่ยนรู้สึกราวกับตัวเองกำลังล่องลอยอยู่บนก้อนเมฆ