บทที่ 18 เอาเถอะ อย่างน้อยก็รู้สึกดีขึ้นมาหน่อย

เพื่อพิสูจน์ประสิทธิภาพของยา หลิวกั๋วเหลียงที่เมื่อวานยังคัดค้านอย่างหนัก ตอนนี้กลับแทบรอไม่ไหว อยากเร่งให้หลินหว่านซูรีบไปต้มยาเสียด้วยซ้ำ

โชคดีที่หลินหว่านซูไม่ได้ปล่อยให้เขารอนาน

หลังจากฝากเหมียวเหมี่ยวกับฉินเหยี่ยนไว้กับฉินหัวที่เพิ่งมาถึง เธอก็หิ้วยาลงไปชั้นล่าง

หลินหว่านซูซื้อซาลาเปาจากโรงอาหารมาหนึ่งลูก กินไปพลางต้มยาไปพลาง และถือโอกาสต้มน้ำแกงไปด้วยในคราวเดียว

เมื่อเธอหิ้วยากลับขึ้นมาถึงชั้นห้า หลิวกั๋วเหลียงกับพยาบาลก็เปลี่ยนยาที่แผลให้ฉินเหยี่ยนเรียบร้อยแล้ว ทั้งยังเข็นเครื่องเฝ้าติดตามการทำงานของหัวใจมารอไว้ด้วย

วันนี้ฉินเหยี่ยนรู้สึกว่าร่างกายดีขึ้นไม่น้อย จึงไม่ให้หลินหว่านซูป้อนยาอีก แต่ยกชามขึ้นดื่มด้วยตัวเอง

ท่ามกลางสายตาของทุกคนที่จับจ้องอย่างไม่กะพริบ ยาหนึ่งชามก็ถูกเขาดื่มลงไปจนหมด