บทที่ 17 ผู้ชายที่เธออยากใช้ชีวิตร่วมกัน

การสัมผัสใกล้ชิดเช่นนี้ สำหรับสามีภรรยาที่แทบจะเรียกได้ว่าเป็นคนแปลกหน้าต่อกัน เป็นเรื่องที่ชวนให้ทำตัวไม่ถูกอย่างยิ่ง

ฉินเหยี่ยนไม่กล้ามองเธอเลยด้วยซ้ำ เพราะกลัวว่าความร้อนแรงในแววตาของตัวเองจะทำให้เธอตกใจ

หลินหว่านซูเองก็ไม่กล้ามองเขาเช่นกัน ถึงขั้นไม่รู้ด้วยซ้ำว่าควรจะวางสายตาไว้ตรงไหนดี

ภายในห้องผู้ป่วยอันเงียบสงัด เสียงหัวใจที่เต้นตึกตักของคนทั้งสองราวกับประสานเข้าด้วยกัน

บรรยากาศคลุมเครือที่ยากจะบรรยายแผ่ซ่านอยู่ระหว่างคนทั้งคู่

กว่าหลินหว่านซูจะเช็ดตัวให้เขาเสร็จ เสื้อผ้าของฉินเหยี่ยนก็แทบเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ

ส่วนใบหน้าของหลินหว่านซูก็แดงก่ำจนแทบหยดเป็นเลือด