บทที่ 14 ฉันมีวิธีทำให้เขาไม่ต้องตัดขา

หลินหว่านซูหยิบยาฆ่าเชื้อไอโอดีนที่ขอมาจากพยาบาลขึ้นมา แล้วเริ่มทำแผลบนฝ่ามือให้ฉินเหยี่ยน

ฉินเหยี่ยนไม่ได้พูดอะไร เพียงนอนมองเธอเงียบ ๆ ขณะเธอค่อย ๆ เช็ดคราบเลือดที่หลงเหลืออยู่บนมือของเขาจนสะอาด แล้วทายาฆ่าเชื้อลงบนบาดแผล

เมื่อทำแผลมือข้างหนึ่งเสร็จ หลินหว่านซูก็เดินอ้อมไปอีกฝั่ง ก่อนหยิบมืออีกข้างของเขาขึ้นมา

ตอนที่ฉินเหยี่ยนออกไปตรวจเมื่อครู่ เธอให้พยาบาลเปลี่ยนผ้าปูที่นอนกับปลอกผ้าห่มใหม่เรียบร้อยแล้ว

ตอนนี้เขาจึงนอนอยู่บนผ้าปูที่นอนสีขาวสะอาด

ภายในห้องอบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อเข้มข้น แต่ฉินเหยี่ยนกลับจับกลิ่นหอมอ่อน ๆ ที่เป็นเอกลักษณ์จากตัวเธอได้อย่างชัดเจน

เมื่อสัมผัสได้ว่าสายตาของชายหนุ่มที่จับจ้องเธอเริ่มร้อนแรงขึ้นเรื่อย ๆ มือของหลินหว่านซูก็ชะงักไปเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่เห็น

จากนั้นเธอก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ก้มหน้าทายาฆ่าเชื้อให้เขาต่อไป

ทั้งสองยังคงไม่มีใครพูดอะไร