บทที่ 12 หัวใจเต้นแรงไม่หยุด

เรือนรับรองเป็นอาคารสองชั้น ฉินหัวเปิดห้องเดี่ยวเอาไว้ให้หลินหว่านซูล่วงหน้าแล้ว

หลังจากนำหนังสือรับรองไปให้เจ้าหน้าที่เวรที่สำนักงานลงทะเบียนเรียบร้อย หลินหว่านซูก็พาเหมียวเหมี่ยวขึ้นไปชั้นบน

อาคารมีบันไดอยู่ทั้งฝั่งซ้ายและฝั่งขวา ห้องของเธอคือหมายเลข 207 หลินหว่านซูจึงเลือกขึ้นบันไดฝั่งขวา

ความจริงเรือนรับรองแห่งนี้ค่อนข้างกว้างขวางและสว่าง บันไดมีราวก่อด้วยปูน ด้านบนทาสีเขียวอมฟ้า ส่วนด้านล่างทาปูนขาว เช่นเดียวกับผนังทั้งหมดของอาคาร

เมื่อขึ้นบันไดแล้วเลี้ยวขวา ห้องที่สามก็คือห้องของสองแม่ลูก

สภาพของเรือนรับรองในยุคนี้ย่อมเทียบกับโรงแรมในยุคหลังไม่ได้

ภายในห้องมีเพียงเตียงกว้างหนึ่งเมตร เตียงหนึ่งตัว ชั้นวางอ่างล้างหน้า ตู้ข้างเตียง และราวแขวนเสื้อผ้า

นอกจากนั้นก็ไม่มีอะไรอีก

ห้องอาบน้ำกับห้องน้ำเป็นแบบใช้ร่วมกัน