เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 228 ใช้ความผิดของพวกเขา หรือจะใช้ความผิดของฝ่าบาท?
เสิ่นหลินอวี้ถูกเรียกตัวมาจากกว่างเค่อไหล
รู้ว่าพระสนมซุ่นเฟยออกจากย่านไท่ซิงเมื่อวานแล้วก็มาที่นี่ คืนนี้เขาจึงปลีกตัวมา
หนึ่งเพื่อสอบถามสถานการณ์ สองก็เพื่อกินของร้อนๆ สักมื้อพอดี
"ช่วงบ่ายฝ่าบาทมีรับสั่งให้ย้ายที่อยู่ให้หลี่เวย ข้าก็เลยพาคนกลับไปที่สำนักเจิ้นฝู่โดยตรงเสียเลย" เสิ่นหลินอวี้คีบบะหมี่ผัดร้อนกรุ่น กลิ่นหอมโชยเตะจมูก รู้สึกแค่ว่าเจริญอาหารเป็นพิเศษ
นึกไม่ถึงว่า บะหมี่จานนี้เพิ่งจะกินไปได้แค่ครึ่งเดียว หยวนจิ้งก็เข้ามารายงานว่าฝ่าบาททรงเรียกหาเขาอย่างเร่งด่วน
"ให้ไปที่จวนขององค์ชายแปดในย่านไท่ซิง ฝ่าบาทประทับอยู่ที่นั่นขอรับ" หยวนจิ้งกล่าว "เรียกหาด่วนมาก"
เสิ่นหลินอวี้เลิกคิ้ว "พระองค์เสด็จออกจากวังอีกแล้วหรือ"
ในความทรงจำของเสิ่นหลินอวี้ หลายปีมานี้ นอกเหนือจากพิธีบวงสรวงและงานสวดมนต์ขอพรต่างๆ แล้ว จักรพรรดิหย่งชิ่งก็แทบไม่เคยเสด็จออกจากวังเลย
แม้แต่ลานล่าสัตว์ก็ไม่ได้ไปมาหลายปีแล้ว