บทที่ 224 คนอยู่ในมือข้า เท่านี้ก็พอแล้ว

บทที่ 224 คนอยู่ในมือข้า เท่านี้ก็พอแล้ว

องค์ชายหลายพระองค์นัดแนะกันว่าช่วงบ่ายจะไปเยี่ยมเยียนที่จวนองค์หญิงใหญ่ ทว่าเมื่อคนไปถึงหน้าประตูใหญ่ กลับได้รับคำตอบว่าท่านจวิ้นอ๋องไม่อยู่ในจวน

จึงทำได้เพียงเปลี่ยนไปคารวะถามไถ่อาการเสด็จอาหญิง แล้วก็แยกย้ายกันไป

หลี่เวยไม่ได้กลับจวนองค์ชายแปด แต่ตรงไปยังเรือนในย่านไท่ซิง

ทันทีที่ก้าวผ่านประตูใหญ่ เขาก็เรียกหลิวเซี่ยวมาตรงหน้า "ทางนั้นว่าอย่างไรบ้าง?"

หลิวเซี่ยวเดินตามติดฝีเท้า บนใบหน้าเต็มไปด้วยความหนักใจ "บอกว่าการกระทำของพระองค์ในครั้งนี้วู่วามเกินไปพ่ะย่ะค่ะ พระองค์ทรงหวังยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว แต่ทั้งองค์ชายห้าและท่านจวิ้นอ๋องต่างก็คิดจะยืมดาบฆ่าคนเช่นกัน

ยามนี้ดูเหมือนว่าแต่ละฝ่ายต่างก็มีข้ออ้างเป็นของตนเอง ทว่าเห็นได้ชัดว่าพระองค์ทรงตกเป็นรอง ส่วนท่านจวิ้นอ๋องที่ได้รับบาดเจ็บกลับเป็นต่อ

ทางฝั่งองค์ชายห้า แท้จริงแล้วก็ไม่ได้ดูดีไปกว่าพระองค์สักเท่าใด

ดาบอยู่ในมือท่านจวิ้นอ๋อง เขาอยากจะฟันใครก็ฟัน อยากจะฟันเมื่อใดก็ฟัน

องค์ชายห้ายื้อเวลาได้เพียงชั่วครู่ ไม่อาจยื้อได้ตลอดไป อีกทั้งบัญชีแค้นของจวนป๋อเหวินโซ่วยังชำระความกันไม่เสร็จสิ้นเลยพ่ะย่ะค่ะ"