บทที่ 220 ตอนนี้ใครอยากจะฆ่าใครกันแน่

บทที่ 220 ตอนนี้ใครอยากจะฆ่าใครกันแน่?

ขบวนเสด็จมาถึงจวนองค์หญิงใหญ่เฉิงผิง

เสิ่นหลินอวี้เพิ่งจะได้กินเกี๊ยว ก็ได้ยินว่าจักรพรรดิหย่งชิ่งเสด็จมาถึงปากตรอกแล้ว

"พาคนมามากน้อยเพียงใด?" เสิ่นหลินอวี้ถาม

หยวนเซิ่นตอบว่า "มีเพียงราชบุตรเขยตามเสด็จมาพ่ะย่ะค่ะ"

ได้ยินเช่นนั้น องค์หญิงใหญ่ก็ขมวดคิ้ว "ไฉนไม่เสด็จมาเป็นการส่วนพระองค์? ต้องมาวางมาดเช่นนั้นเพื่ออันใด"

"หากไม่วางมาด จะแสดงให้เห็นถึงความโปรดปรานได้อย่างไร?" เสิ่นหลินอวี้กล่าว

ในน้ำเสียงเรียบเฉย แฝงความเย้ยหยันอยู่หลายส่วน

องค์หญิงใหญ่ฟังออก นางไม่ได้ตำหนิที่เขาเอาเรื่องที่ไม่สมควรพูดมาแขวนไว้บนริมฝีปาก เพียงแต่ตั้งหน้าตั้งตากินเกี๊ยวชามของตนต่อไปคำแล้วคำเล่าจนหมด

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่นางได้ลิ้มรสฝีมือทำอาหารของอาเวย