บทที่ 177 เป็นเพราะฝ่าบาทไม่เห็นความภักดีของท่านแล้วงั้นหรือ

บทที่ 177 เป็นเพราะฝ่าบาทไม่เห็นความภักดีของท่านแล้วงั้นหรือ?

บรรยากาศในห้องหนังสืออึมครึมจนน่าอึดอัด

จางเจิ้นเสียนก้าวฉับๆ สามก้าวควบสองก้าวเข้ามาจากด้านนอก ยังไม่ทันจะได้เอ่ยปาก ก็ถูกความเงียบงันภายในห้องทำให้ต้องก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยสัญชาตญาณ

สายตาของเขากวาดมองระหว่างคนทั้งสอง

ไม่ใช่การเผชิญหน้ากันอย่างตึงเครียดหรือโกรธเกรี้ยว แต่ดูเหมือนพายุฝนกำลังจะตั้งเค้าเสียมากกว่า

จางเจิ้นเสียนลอบบ่นพึมพำในใจ ไม่รู้ว่ากำลังทำบ้าอะไรกันอยู่!

"ท่านพ่อ พี่ใหญ่" จางเจิ้นเสียนทำความเคารพ แล้วหันไปถามจางเจิ้นหลี่ "พี่ใหญ่ มีเรื่องอะไรคุยกับท่านพ่อดีๆ ไม่ได้หรือ ตั้งแต่ท่านกลับมาจากสำนักเจิ้นฝู่วันนั้นก็ดูแปลกๆ ไป ท่าน..."

จางเจิ้นหลี่ขัดจังหวะด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ "เจ้าไปไหนมา?"

"ข้ากับภรรยาไปบ้านพ่อตามาอีกรอบขอรับ" จางเจิ้นเสียนรีบหันไปบอกอันกั๋วกง "ท่านพ่อ พ่อตาก็รู้ว่าเรื่องนี้ยุ่งยาก ข้าขอร้องให้เขาช่วยยื่นมือเข้ามาสอดคล้องให้มากหน่อย สุดท้ายเขาก็ตอบตกลงแล้ว

ท่านพ่อ ท่านอย่ากังวลไปเลยขอรับ ทหารมาขุนพลต้าน น้ำมาดินกลบ เบื้องพระพักตร์ใช่ว่าสำนักเจิ้นฝู่จะพูดอยู่ฝ่ายเดียวเสียเมื่อไหร่"