บทที่ 158 ข้าต้องรู้จักสังเกตให้มากกว่านี้

บทที่ 158 ข้าต้องรู้จักสังเกตให้มากกว่านี้

ตอนที่อาเวยกลับมาถึงกว่างเค่อไหล นางเดินเข้าทางประตูหลังบ้าน

มีร้านค้ากั้นอยู่หนึ่งห้อง ที่นี่จึงไม่ได้คึกคักเหมือนบนถนนตะวันตก คืนนี้พระจันทร์ข้างขึ้นที่ถูกโคมไฟแย่งความสนใจไปจึงได้เผยโฉมออกมา สุกสกาวและอ่อนโยน

เสียงฝีเท้าในตรอกเล็กๆ ที่เงียบสงบนั้นดังชัดเจนเป็นพิเศษ จนกระทั่งมาหยุดอยู่ที่หน้าประตู

อาเวยกล่าวคำ "ขอบคุณ" กับเสิ่นหลินอวี้ “รบกวนท่านอ๋องมาส่งข้าแล้ว ท่านอ๋องกลับไปพักผ่อนเร็วหน่อยเถิด”

เสิ่นหลินอวี้ครุ่นคิดมาตลอดทาง แม้จะยังไม่เข้าใจความคิดของอันกั๋วกง แต่ก็ไม่ได้ปิดบังนาง “ตอนที่อันกั๋วกงมองเจ้า ดูเหมือนเขาจะมีความสงสัยอยู่บ้าง”

“สงสัยว่าทำไมข้าถึงตั้งตนเป็นปรปักษ์กับตระกูลจางของพวกเขาหรือ?” อาเวยยิ้มเล็กน้อย “ข้าจะคอยระวังตัวไว้”