บทที่ 131 ท่านจะไปแจ้งความจับข้าหรือไม่

บทที่ 131 ท่านจะไปแจ้งความจับข้าหรือไม่

เนิ่นนานกว่าโหวติ้งซีจะนึกออกในที่สุด

รับราชการเป็นขุนนางร่วมราชสำนักมาหลายปี เขาย่อมเคยติดต่อกับราชครูจินไม่น้อย

ไม่กล้าพูดว่าไม่เคยมีความเห็นทางการเมืองขัดแย้งกัน แต่ล้วนเป็นการถกเถียงที่เน้นเรื่องงานไม่เน้นตัวบุคคล หากกล่าวถึงนิสัยใจคอ ราชครูจิน รวมถึงตระกูลจินนั้นถือว่าดีทีเดียว

ราชครูจินและฮูหยินมีบุตรธิดาไม่น้อย รุ่นหลานก็มีมาก

ขุนนางในเมืองหลวงหลายคนอิจฉาเขา หนึ่งคืออิจฉาที่เขาดำรงตำแหน่งหนึ่งในสามมหาเสนาบดี มีปากมีเสียงในราชสำนัก สองคืออิจฉาการสืบสกุลในครอบครัว ลูกหลานล้วนได้ดิบได้ดี

โหวติ้งซีย่อมเป็นเช่นนั้นด้วย

เขาอาศัยบรรดาศักดิ์ของบรรพบุรุษเข้าสู่ราชสำนัก แต่ตลอดหลายปีที่ผ่านมาก็เฝ้าหวังว่าจะได้รับความไว้วางพระทัยจากฝ่าบาทมากขึ้น

ส่วนเรื่องลูกหลานได้ดิบได้ดี บุตรชายทั้งสองของเขาก็เห็นได้ชัดว่าไม่ได้มีความสามารถอะไรมากมาย ส่วนรุ่นหลานยิ่งไม่ต้องพูดถึง ตอนที่ตระกูลจินล่มสลาย อาจื้อเพิ่งจะสามสี่ขวบ พูดอะไรไปก็ยังเร็วเกินไป

ราชครูจินแทบไม่เคยพูดถึงการอบรมสั่งสอนลูกหลาน แต่กลับมักจะพูดถึงหลานสาวคนเล็กอยู่เสมอ