บทที่ 110 ดูก็รู้ว่าเป็นพวกกระดูกชั้นต่ำ

บทที่ 110 ดูก็รู้ว่าเป็นพวกกระดูกชั้นต่ำ

อาเวยแค่นหัวเราะ

ดูสิ ทิศทางไม่เลว แต่ไอเดียห่วยแตกสิ้นดี!

มีกุนซืออย่างแม่นมหลี่ มิน่าล่ะช่วงหลังสตรีสกุลเฉินถึงเดินหมากพลาดไปตั้งหลายตา

แต่ถึงแม้จะเริ่มเดินหมากพลาดตอนแก่ สตรีสกุลเฉินก็ยังอาศัยหมากพิฆาตสองตาสมัยสาวๆ เสวยสุขมาได้ถึงสามสิบปี

อาเวยเม้มริมฝีปาก

ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องทวงคืนจากตระกูลเฉินให้หนักกว่าเดิมเป็นเท่าตัวให้จงได้!

แม่นมหลี่ถูกส่งกลับไปที่คฤหาสน์ชนบท อาเวยเข้าไปในครัวเพื่อล้างและหั่นผัก

หลังจากโรงเตี๊ยมขายอาหารกลางวันเสร็จ จะมีเวลาว่างประมาณหนึ่งชั่วยามครึ่งให้พ่อครัวและเสี่ยวเอ้อได้พักผ่อน ผ่อนคลายกล้ามเนื้อ และงีบหลับ

เมื่อพวกเขาพักผ่อนเสร็จ ขยับไหล่เดินเข้ามาเตรียมตัวสำหรับขายอาหารเย็น ก็เห็นว่าของที่ควรล้างและหั่นนั้นถูกคุณหนูเจ้าของร้านจัดการเตรียมไว้จนเสร็จสรรพแล้ว