บทที่ 100 เรือนถล่มลงมาได้เร็วเพียงใด

บทที่ 100 เรือนถล่มลงมาได้เร็วเพียงใด

ห้องทรงพระอักษร

จักรพรรดิหย่งชิ่งที่พระชนมายุล่วงเลยห้าสิบไปแล้วกริ้วจนพระมัสสุสั่น

“ลงมือก่อนแล้วค่อยรายงาน เจ้านี่ช่างใจกล้าเสียจริง!”

“เราให้เจ้าไปเป็นผู้บัญชาการสำนักเจิ้นฝู่ แต่ไม่ได้ให้เจ้าไม่พูดไม่จาก็บุกค้นยึดทรัพย์จวนใครตามใจชอบ!”

“บรรดาศักดิ์ป๋อซินหนิงเพิ่งได้รับพระราชทานในรัชสมัยเสด็จพ่อ รวมๆ แล้วก็แค่ห้าหกสิบปี เจ้าบุกยึดจวนเสียแบบนี้ ต่อไปเราจะไปอธิบายต่อพระอัยกาของเจ้าอย่างไร?”

“จะให้บอกว่าพระองค์ทรงดูคนผิด ตระกูลหวงที่เพิ่งโปรดเกล้าฯ ตั้งขึ้นมา แสร้งทำเป็นขุนนางภักดีได้ไม่ถึงหนึ่งรอบหกสิบปี ก็ถูกหลานชายของพระองค์กวาดล้างเสียหมดอย่างนั้นหรือ!”

คนรับใช้หน้าพระพักตร์ถูกสั่งให้ออกไปหมดแล้ว เหลือเพียงกงกงไห่เฝ้าอยู่ด้านนอก

เมื่อได้ยินจักรพรรดิหย่งชิ่งตรัสถามอย่างเดือดดาลจากด้านใน กงกงไห่ก็อดเป็นห่วงเฉิงเจาจวิ้นอ๋องไม่ได้

แย่แล้ว...