บทที่ 86 วิญญาณตามหลอกหลอน!

บทที่ 86 วิญญาณตามหลอกหลอน!

เทศกาลล่าปา

ยามที่แม่นมหลี่ลืมตาขึ้น นอกหน้าต่างสว่างโร่ยิ่งนัก

นางมึนงงไปชั่วขณะ นึกว่าตนเองนอนตื่นสาย ผ่านไปครู่หนึ่งจึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่า หิมะตกแล้ว

ฤดูหนาวปีนี้ช่างแปลกประหลาดยิ่งนัก

ทั้งหนาวทั้งแห้ง ดูจากสภาพอากาศหิมะควรจะตกตั้งแต่ครึ่งเดือนก่อนแล้ว ใครจะรู้ว่ากลับหลอกให้หลงรอมาตลอด จนกระทั่งวันนี้ถึงได้มีหิมะกองพอกพูนเต็มพื้น

แม่นมหลี่จัดการลุกขึ้น ยามที่ประคองตัวลงจากตั่ง ฝีเท้าพลันลอยเคว้ง ร่างกายโอนเอนไปมา โชคดีที่คว้าพนักเก้าอี้ไว้ได้ทันจึงไม่ล้มลงไป

แม่นางหลิ่วได้ยินเสียง จึงเดินอ้อมออกมาจากห้องนอน นางส่งยิ้มบางๆ พร้อมกับทำท่าจุ๊ปากบอกให้เงียบ

แม่นมหลี่สะดุ้งเฮือก รอยยิ้มของอีกฝ่ายทำเอานางเสียวสันหลังวาบ

เมื่อคืนแม่นางหลิ่วเป็นคนเฝ้าไข้