บทที่ 75 พลิกกระดองเต่าของนาง

บทที่ 75 พลิกกระดองเต่าของนาง

พอพูดประโยคนี้ออกไป ใจของเฉินซื่อก็สงบลงก่อน

ใช่แล้ว

เฝิงเจิ้งปินตายไป ทิ้งให้ลูกกำพร้าแม่ม่ายไร้ที่พึ่งไม่มีคนคอยตัดสินใจ สำนักเจิ้นฝู่ต้องการขุดหลุมฝังศพ พวกเขาก็ทำได้เพียงยินยอม

แต่จวนโหวติ้งซีนั้นต่างออกไป

เรื่องนี้ ลู่เนี่ยนพูดไปก็ไม่มีน้ำหนักอะไรเลย

ท่านโหวต่อให้เลอะเลือน หรือตามใจเพียงใด ก็ไม่มีทางเห็นด้วยให้ลู่เนี่ยนเปิดโลงศพแน่ๆ

ยังมีลู่จวิ้นอีก หากลู่เนี่ยนยังดึงดันเอาแต่ใจ พี่น้องคู่นี้คงได้แตกหัก เป็นศัตรูกันอย่างแน่นอน!

พูดไปพูดมา พวกเขาสามคนต่างหากที่ต้องเปิดศึกวิวาทกันเองจนฟ้าถล่มดินทลาย ส่วนนางที่เป็นแม่เลี้ยงกลับเป็นเพียงคนนอกที่ไม่เกี่ยวข้องด้วย หากนางร้อนรนขึ้นมา ก็จะเข้าทางลู่เนี่ยนพอดี

"กตัญญูหรือไม่ ตัวข้าเองรู้ดีที่สุด" ลู่เนี่ยนกล่าว