บทที่ 52 ไม่เหมาะสมกระมัง

บทที่ 52 ไม่เหมาะสมกระมัง?

ติ้งซีโหวรีบเดินตรงไปยังโถงเทียบเกี้ยวอย่างเร่งรีบ

ตอนที่เขาไปถึง รถม้าของเสิ่นหลินอวี้ก็ออกจากปากตรอกไปแล้ว

เขาจึงได้แต่ถามคนเฝ้าประตู "ท่านอ๋องอารมณ์เป็นอย่างไรบ้าง"

คนเฝ้าประตูตอบ "ข้าน้อยดูไม่ออกขอรับ"

ติ้งซีโหว: ...

ก็ดี

อย่างน้อยก็ไม่ได้โมโหโกรธาออกไป

ติ้งซีโหวไปถามที่ห้องโถงด้านหน้าอีกครั้ง

ผู้ดูแลตอบ "ข้าน้อยยืนอยู่ไกลถึงระเบียงด้านหน้า ไม่ได้ยินว่าในห้องโถงคุยอะไรกัน เห็นแค่คุณหนูญาติฝ่ายมารดาลุกขึ้นกลับไปก่อน แล้วอีกสักพัก ท่านอ๋องถึงค่อยกลับขอรับ"