เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 35 เห็นข้าอายุน้อย เลยหลอกง่ายงั้นหรือ?
อาเวยส่งเทียบเชิญให้ฮูหยินสวี
จากนั้น นางก็ยกหีบไม้ออกไป หยิบมีดออกมาหนึ่งกำมือ แล้วนั่งลับมีดอยู่ในลานเรือน
ชิงอินกลัวหน้ามีดที่ส่องประกายวาววับ นางเพียงแค่มองอยู่ห่าง ๆ สองสามแวบแล้วก็เข้าไปเก็บกวาดในเรือนปีก ไม่นึกว่าพองานทั้งในและนอกเรือนเสร็จสิ้น เสียงลับมีดนั้นก็ยังคงดังอยู่อย่างต่อเนื่อง
มีดพวกนั้นต้องลับนานขนาดนี้เชียวหรือ?
ด้วยความสงสัย ชิงอินจึงแอบไปดูอีกครั้ง ถึงได้พบว่ามีดในมือของคุณหนูญาติฝ่ายมารดานั้นไม่ใช่เล่มเดิมเสียแล้ว
อาเวยยังคงไม่หยุดมือ
มีดครัวแต่ละเล่มถูกวางเรียงรายอยู่เต็มพื้น
บนใบหน้านางไม่ได้ปรากฏอารมณ์ใด ๆ เพียงแค่ทำท่าทางซ้ำ ๆ ครั้งแล้วครั้งเล่า
จนกระทั่งคนรับใช้ด้านหน้ามาแจ้งข่าวว่าฮูหยินสวีมาถึงแล้ว อาเวยถึงได้เงยหน้าขึ้น ขยับต้นคอเล็กน้อย แล้วเก็บมีดครัวทั้งหมดกลับเข้าไป