บทที่ 32 เขาเองก็เป็นเหยื่อเช่นกัน!

บทที่ 32 เขาเองก็เป็นเหยื่อเช่นกัน!

เมื่อก่อน เฝิงเจิ้งปินเคยได้ยินประโยคหนึ่ง

ไม่สบายท้อง อาเจียนออกมาก็ดีขึ้นแล้ว

เขาเองก็คิดเช่นนี้มาตลอด

ตอนที่สอบติดถงเซิง ฐานะทางบ้านไม่ได้มั่งคั่งนัก แต่เพื่อนบ้านต่างก็นำอาหารดีๆ มามอบให้เพื่อประจบประแจง

มารดาเป็นคนประหยัดมัธยัสถ์ กินไม่หมดก็เก็บไว้กินมื้อต่อไป ทว่ากลับคาดไม่ถึงว่าจะเก็บจนรสชาติเปลี่ยน

ผู้ใหญ่กินแล้วไม่เป็นไร แต่เฝิงเจิ้งปินกลับไม่ไหว กลางดึกปวดท้องจนดิ้นทุรนทุราย มารดาใช้ตะเกียบช่วยล้วงคอให้อาเจียน ประโยคที่พูดก็คือคำพูดนี้เอง

ตอนนั้นเขาอาเจียนออกมาจนหมดไส้หมดพุง

มารดาทั้งปลอบโยนเขา และอีกด้านก็รู้สึกเสียดายของกินที่ต้องทิ้งไปเปล่าๆ

"น่าเสียดาย ถ้ารู้แต่แรกน่าจะกินเสียตั้งแต่เมื่อหลายวันก่อน"