บทที่ 6 หอมไกลเหม็นใกล้

บทที่ 6 หอมไกลเหม็นใกล้

เหตุไม่คาดฝันเกิดขึ้นอย่างกะทันหัน ทุกอย่างโกลาหลไปหมดในชั่วพริบตา

พวกบ่าวไพร่ด้านนอกไม่สนใจสิ่งใดอีก พากันพุ่งเข้ามาช่วยกันยกข้าวของที่พังทลายลงมาออกไปอย่างชุลมุน เพื่อช่วยเหลือคนที่ถูกทับอยู่ข้างในออกมา

ลู่จวิ้นเพิ่งจะหลุดพ้นออกมาได้ เขากระแอมถ่มน้ำลายสองสามที เมื่อเห็นว่าทั้งซ้ายขวาล้วนพังถล่มลงมาหมด มีเพียงบริเวณโต๊ะเซ่นไหว้ที่ยังคงสภาพสมบูรณ์ พลันนึกถึงคำพูดที่ลู่เนี่ยนเพิ่งกล่าวไปเมื่อครู่ ใจก็อดไม่ได้ที่จะดิ่งวูบ

ซางซื่อเองก็ตกใจแทบสิ้นสติ กลัวว่าจะเกิดเรื่องใหญ่ พอตั้งสติพิจารณาดูให้ละเอียด จิตใจก็ยิ่งว้าวุ่นไม่เป็นส่ำ

จุดที่ถล่มลงมาเป็นที่แรกคือบริเวณใกล้กับเฉินซื่อ จากนั้นโครงไม้ก็เสียสมดุล พังครืนจากใกล้ไปไกล มองดูน่ากลัวยิ่งนัก ทว่าคนส่วนใหญ่เพียงแค่ถูกผ้าใบกันสาดคลุมหัวไว้ พอเลิกผ้าขึ้นก็ไม่มีอันตรายใด