เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 401 ของกินเล่นสูตรปรับปรุงใหม่
แต่ถึงตอนนี้แล้ว จะทำยังไงได้อีกล่ะ?
เฉียนจื้อเจี๋ยซดเต้าหู้พุดดิ้งที่เหลือในชามจนหมดใน 2 อึก กลิ่นรสเผ็ดชาและหอมกลมกล่อมยังคงติดอยู่ในปากอย่างเข้มข้น
โดยเฉพาะผักกาดดองจ้ายไช่ชิ้นนั้น ชิมเดี่ยวๆ ก็ไม่ได้โดดเด่นอะไร แต่พอใส่ลงไปในเครื่องเคียงมากมายแบบนี้แล้วกลับต่างออกไป ทั้งสัมผัสและรสชาติกลมกลืนกับเครื่องปรุงอื่นๆ ช่วยเพิ่มความเค็ม แถมยังได้ความกรุบกรอบ อร่อยสุดๆ
จางเสี่ยวปินมองออกว่าเขาลำบากใจอยู่บ้าง “อาจารย์ ถ้าไม่ไหวจริงๆ เราก็ไม่ต้องกินแล้ว! ผมว่ากินเต้าหู้พุดดิ้งไป 2 ชาม ปริมาณก็พอแล้วนะ!”
เฉียนจื้อเจี๋ยกำลังจะพยักหน้าบอกว่าพอแล้ว ถือว่าเป็นทางลงให้ตัวเองสักหน่อย ใครจะรู้ว่าจ้าวหมิงที่อยู่ข้างๆ กลับพูดอย่างผึ่งผายว่า “ยังไงก็กินเต้าหู้พุดดิ้งไป 2 ชามแล้ว ถ้าเกิดยังไม่พอล่ะ? กินหัวกระต่ายพวกนี้ต่ออีกหน่อย รับรองว่าพอแน่!”
จ้าวเหวินผิงนึกถึงวันที่เฉียนจื้อเจี๋ยเพิ่มความหนาให้เสื้อปีนเขาของตัวเองในตอนนั้นแล้ว ก็อดรู้สึกสะเทือนใจไม่ได้
จะว่าไปแล้ว ถ้าตอนนี้ต้องโดนมีดแทงสัก 2 ทีถึงจะได้ เฉียนจื้อเจี๋ยพูดมาแค่คำเดียว จ้าวเหวินผิงก็ยอมโดนแทนแน่นอน
แต่สถานการณ์ตอนนี้ไม่เหมือนกัน
ถ้าเฉียนจื้อเจี๋ยยังไม่ได้กินเต้าหู้พุดดิ้ง 2 ชามนั้น จ้าวเหวินผิงยินดีรับหน้าที่กินตั้งแต่ต้นจนจบแน่ๆ