เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 400 เรื่องเสี่ยงๆ ให้ผมจัดการเอง!
ทั้ง 3 คนมาถึงแผงของทอดเสียบไม้ แล้วก็เจอจ้าวหมิงที่แอบนั่งอยู่ด้านหลังอย่างราบรื่น
“คุณเป็นคนโทรแจ้งเบาะแสใช่ไหม?”
เฉียนจื้อเจี๋ยถามเข้าเรื่องทันที ก่อนจ้าวหมิงจะทันตอบก็ลดเสียงลงกำชับว่า “พูดเบาๆ หน่อย”
จ้าวหมิงชะโงกมองแผงข้างๆ อย่างลับๆ ล่อๆ พูดตามตรง ก่อนโทรศัพท์เขารู้สึกเลือดลมพลุ่งพล่านสุดๆ แต่พอตำรวจมาหาเข้าจริงๆ กลับเริ่มลน “ใช่...ผมโทรเอง”
“แผงไหน แล้วเกิดอะไรขึ้น?” เฉียนจื้อเจี๋ยถามต่อเพื่อทำความเข้าใจสถานการณ์
จ้าวหมิงพยักพเยิดไปทางแผงนั้น “ก็แผงนั้น แผงที่ขายดีที่สุด เมื่อวานขายหัวกระต่าย วันนี้ขายเต้าหู้พุดดิ้ง ขายดีสุดๆ!”
เฉียนจื้อเจี๋ยมองจ้าวหมิง แล้วก็มองของบนโต๊ะ ก่อนชี้ไปที่เต้าหู้พุดดิ้งหนึ่งชามกับกองกระดูกหัวกระต่ายแล้วถามว่า “คุณสงสัยว่าอาหารที่เขากินมีปัญหา แล้วตัวเองยังกินอีกเหรอ?”
จ้าวหมิงอึ้งไป คิดไม่ถึงว่าจะถูกถามแบบนี้ “ไม่ใช่ครับ สหายตำรวจ มันอร่อยเกินไป อร่อยแบบผิดปกติจนอดใจไม่ไหว ผมถึงได้...”
ทั้ง 3 คนสบตากัน รู้สึกว่าที่จ้าวหมิงพูดก็ฟังดูมีเหตุผล แต่ก็ชวนให้เหลือเชื่ออยู่เหมือนกัน