เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 386 แวะพักชั่วคราว
ต่างจากครั้งก่อน ๆ คราวนี้เฉินโม่ไม่ได้ใช้ความสามารถเคลื่อนย้ายฉับพลัน และไม่ได้ขึ้นทางด่วน แต่ขับไปตามทางหลวงแผ่นดินอย่างเอื่อยเฉื่อย ใช้ระบบขับขี่อัตโนมัติ โดยคอยควบคุมความเร็วให้พอดีกับที่กำหนด
จากเมืองจิ่งโจวมุ่งหน้าไปเกาะไต้หวันตามทางหลวงแผ่นดิน ระหว่างทางต้องผ่านหลายมณฑล โชคดีที่ระบบขับขี่อัตโนมัติเต็มรูปแบบของรถเข็นสีเหลืองสมบูรณ์แบบมาก
เฉินโม่แค่จอดรถกลับเข้าไปทำอาหารกินตอนหิว จอดรถชงน้ำผลไม้ 2 แก้วตอนกระหาย หรือถ้าเหนื่อยก็เอนพิงเบาะคนขับแล้วหลับตางีบได้เลย
เวลาที่เหลือก็เอาแต่เล่นโทรศัพท์ หรือไม่ก็จำลองสูตรอาหารที่ตัวเองคิดอะไรแผลง ๆ ขึ้นมาในหัว
แน่นอนว่าตอนแรกเฉินโม่ก็เคยลองขับเอง แต่ภายหลังถึงได้รู้ว่าแค่จับพวงมาลัย มารยาทของตัวเองก็จะตกต่ำลงอย่างรวดเร็วในชั่วพริบตา!
“ให้ตายเถอะ คนขับข้างหน้ามันโง่หรือไง ขับช้าขนาดนี้ทั้งที่ถนนโล่ง จะเอายังไงวะ?”
“โธ่เว้ย เปลี่ยนเลนเป็นไหม ไม่รู้จักเปิดไฟเลี้ยวหรือไง?”
“บ้าจริง ไอ้พี่ชาย! รถ 2 คันขับตีคู่กันแบบนี้ทำบ้าอะไร แฟลชไฟสูงจนตาจะแตกแล้วยังไม่รู้จักหลบอีก?”
“แจ้งจับ ๆ! คนขับแบบนี้ขึ้นถนนมาได้ยังไงวะ ล้อรถเอียงจนเป็นตีนเป็ดแล้วยังไม่รู้ตัวอีกหรือไง?”