กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 350 อันตราย! วัตถุดิบหมดเกลี้ยง!
มีเนื้อเพลงท่อนหนึ่งเขียนไว้ดีมาก ฟ้ายังไงก็ต้องมืด ผู้คนยังไงก็ต้องจากลา ส่วนซาลาเปาก็เหมือนกัน ยังไงก็ต้องกินหมด
กัวอ้ายผิงรู้สึกว่ากินซาลาเปาหมดแล้วก็ยังอยากกินอีก แต่ทางเถ้าแก่เฉินจำกัดจำนวนซื้อไว้ คนละ 1 ลูกเท่านั้น เรื่องนี้ชวนปวดหัวจริงๆ
“ทำไมฉันถึงเจอเรื่องแบบนี้ทุกทีเลยนะ! คราวก่อนที่อำเภอหนิงก็เป็นเหมือนกัน!”
“ก็ฝีมือเถ้าแก่เฉินเขาดีจริงนี่นา ไม่ไหวแล้ว ฉันไปต่อแถวอีกรอบดีกว่าไหม?”
เหล่าจ้าวเองก็อยากกินเหมือนกัน ถึงจะพูดแบบนั้น แต่พอหันไปดูก็เห็นเฉินโม่ในรถขายอาหารกำลังขอโทษลูกค้า
เขาบอกว่าซาลาเปาขายหมดแล้ว