บทที่ 163 กล้าแม้แต่ขโมยเงินทำบุญเลยหรือ?

บทที่ 163 กล้าแม้แต่ขโมยเงินทำบุญเลยหรือ?

เฉินโม่กับพวกมุ่งหน้าไปยังฝั่งตะวันออกของหมู่บ้าน บอกว่าจะไปท้าประลองหมากรุกที่ตั้งแผงขายอยู่ทางนั้น

ทำเอาเส้าไห่หลงกับพวกที่อยู่ในลานวัฒนธรรมตาโตกันเป็นแถว ทั้ง 6 คนมองหน้ากัน ไม่รู้ว่าทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้

“พี่ใหญ่ เอาไงดี?” หยางโจวถาม

เส้าไห่หลงจุปาก สูดลมหายใจหลายครั้ง “หรือว่า...” เขามองเนื้อแกะบนรถขายอาหารที่กำลังเดือดปุดๆ ไอร้อนลอยกรุ่น ในใจลังเลอยู่ไม่น้อย

ตอนนี้ถ้าลงมือ ก็หมายความว่าจะอดกินเนื้อแกะตุ๋นต้นหอมฝีมือเถ้าแก่หนุ่ม แต่โอกาสอยู่ตรงหน้าแล้ว ถ้าไม่ลงมือก็ไม่ใช่สไตล์ของพวกเขา

แต่ก็ยังมีปัญหาอีกอย่างอยู่ตรงหน้า

เฉินโม่ทำอาหารจานนี้ตั้งแต่เริ่มจนเสร็จค่อนข้างใช้เวลา เดิมทีวางแผนไว้ว่าจะลงมือตอน 9 โมง แต่นี่ก็เกือบ 11 โมงแล้ว

ชาวบ้านออกไปจับจ่ายซื้อของกัน พอถึงราวเที่ยงส่วนใหญ่ก็คงกลับมากินมื้อกลางวัน ถึงตอนนั้นก็จะพลาดโอกาสลงมืออีก

เฮ้อ...เส้าไห่หลงคิดไปคิดมา ไม่รู้จะทำยังไงดี ที่สำคัญคือเนื้อนี่ชวนกินเกินไปแล้ว